Nu we van het oude jaar naar het nieuwe jaar gaan, laten we alles aan God toevertrouwen.

Beste broeders en zusters, goedemorgen en welkom!

We komen samen voor dit moment van bezinning op de laatste dag van het kalenderjaar, kort voor het einde van het jubileumjaar[d:550] en midden in de Kersttijd[d:49].

Het afgelopen jaar werd zeker gekenmerkt door belangrijke gebeurtenissen: sommige vreugdevol, zoals de pelgrimstocht van zoveel gelovigen ter gelegenheid van het Heilig Jaar; andere pijnlijk, zoals het overlijden van wijlen paus Franciscus en de oorlogssituaties die de planeet blijven teisteren. Aan het einde ervan nodigt de Kerk ons uit om alles voor de Heer te brengen, ons toe te vertrouwen aan zijn voorzienigheid en Hem te vragen om in de komende dagen in ons en om ons heen de wonderen van zijn genade en barmhartigheid te vernieuwen.

In deze dynamiek past de traditie van het plechtig zingen van het Te Deum, waarmee we vanavond de Heer zullen danken voor de zegeningen die we hebben ontvangen. We zullen zingen: "U bent God: wij loven U", "In U, Heer, is onze hoop", "Wees ons genadig". In dit verband merkte paus Franciscus op dat, hoewel "wereldse dankbaarheid en wereldse hoop duidelijk aanwezig zijn ... ze gericht zijn op het zelf, op zijn belangen ... In deze liturgie daarentegen ... ademt men een heel andere sfeer: een sfeer van lofprijzing, verwondering en dankbaarheid" Paus Franciscus, Homilie van...Paus Franciscus, Homilie van de eerste vespers van het hoogfeest van Maria, Moeder van God, 31 december 2023.

En met deze houding worden we vandaag opgeroepen om na te denken over wat de Heer het afgelopen jaar voor ons heeft gedaan, om ons geweten eerlijk te onderzoeken, om onze reactie op zijn gaven te evalueren en om vergeving te vragen voor alle keren dat we zijn inspiraties niet hebben gekoesterd en de talenten die Hij ons heeft toevertrouwd niet op de best mogelijke manier hebben geïnvesteerd. (Mt. 25, 14-30)[[b:Mt. 25, 14-30]]

Dit brengt ons ertoe na te denken over een ander groot teken dat ons de afgelopen maanden heeft begeleid: dat van de "reis" en de "bestemming". Dit jaar zijn talloze pelgrims uit de hele wereld gekomen om te bidden bij het graf van Petrus en hun trouw aan Christus te bevestigen. Dit herinnert ons eraan dat ons hele leven een reis is, waarvan de eindbestemming ruimte en tijd overstijgt en vervuld wordt in de ontmoeting met God en in volledige en eeuwige gemeenschap met Hem. vgl: Catechismus van de Katholieke Kerk, 1024[[[1|1024]]] Daar zullen we ook om vragen in het Te Deum-gebed, wanneer we zeggen: "Breng ons met uw heiligen tot de eeuwige glorie". Het is geen toeval dat de heilige Paulus VI het jubileum omschreef als een grote daad van geloof in "vooruitblik op toekomstige bestemmingen ... die we al voorproeven en ... ons op voorbereiden" Het naderen van het einde van het Heilig Jaar 1975, [[9773|+4]]

En in dit eschatologische licht van de ontmoeting tussen het eindige en het oneindige kan een derde teken worden gezien: de doorgang door de Heilige Deur, die zo velen van ons hebben gedaan, biddend en smekend om vergeving voor onszelf en onze dierbaren. Het drukt ons "ja" uit aan God, die ons met zijn vergeving uitnodigt om de drempel van een nieuw leven te overschrijden, bezield door genade, naar het voorbeeld van het evangelie, ontvlamd door "liefde voor die naaste, in wiens definitie ... ieder mens is opgenomen ... die begrip, hulp, troost en opoffering nodig heeft, ook al is hij ons persoonlijk onbekend, ook al is hij lastig en vijandig, maar begiftigd met de onvergelijkbare waardigheid van een broeder" Bij de sluiting van het Heilig Jaar 1975[[1457]] vgl: Catechismus van de Katholieke Kerk, 1826-1827[[[1|1826-1827]]] Het is ons 'ja' tegen een leven dat met toewijding in het heden wordt beleefd en op de eeuwigheid is gericht.

Beste vrienden, we mediteren over deze tekenen in het licht van Kerstmis. De heilige Leo de Grote zag in dit verband het feest van de geboorte van Jezus als de verkondiging van een vreugde die voor iedereen is: "Laat de heilige zich verheugen", riep hij uit, "omdat hij zijn beloning nadert; laat de zondaar zich verheugen, omdat hem vergeving wordt aangeboden; laat de heiden moed vatten, omdat hij tot het leven wordt geroepen." 1e Preek over de geboorte des Heren, 1[[9083|+2]]

Zijn uitnodiging is vandaag gericht tot ons allen, heilig door het doopsel, omdat God onze metgezel is geworden op de weg naar het ware Leven; tot ons zondaars, omdat we, vergeven, met zijn genade kunnen opstaan en opnieuw kunnen vertrekken; en ten slotte tot ons, armen en kwetsbaren, omdat de Heer onze zwakheid tot de zijne heeft gemaakt, haar heeft verlost en ons de schoonheid en kracht van zijn volmaakte menselijkheid heeft getoond. (Joh. 1, 14)[[b:Joh. 1, 14]]

Daarom wil ik afsluiten met de woorden waarmee de heilige Paulus VI aan het einde van het jubileumjaar 1975 de fundamentele boodschap ervan beschreef. Die boodschap, zei hij, kan in één woord worden samengevat: "liefde". En hij voegde eraan toe: "God is Liefde! Dit is de onuitsprekelijke openbaring waarmee het jubileum, door zijn leer, zijn aflaat, zijn vergeving en ten slotte zijn vrede, vol tranen en vreugde, onze geest vandaag en ons leven morgen heeft willen vervullen: God is Liefde! God houdt van mij! God heeft op mij gewacht, en ik heb Hem gevonden! God is barmhartigheid! God is vergeving! God is redding! God, ja, God is leven!" Het naderen van het einde van het Heilig Jaar 1975, [[9773|+5]] Mogen deze gedachten ons vergezellen bij de overgang van het oude naar het nieuwe jaar, en daarna altijd, in ons leven.