Ware eredienst aan God is onlosmakelijk verbonden met zorg voor de mens

Dierbare broeders en zusters, een gezegende zondag!

Op deze tweede zondag na de Geboorte van de Heer N.v.d.r.: In het Vaticaan...N.v.d.r.: In het Vaticaan wordt Driekoningen op de gebruikelijk 6 januari zelf egvierd wil ik u allen opnieuw van harte mijn beste wensen aanbieden. Dinsdag komt met het sluiten van de Heilige Deur van de Sint-Pietersbasiliek het Jubeljaar van de Hoop ten einde. Het mysterie van Kerstmis, waarin wij ons in deze liturgische tijd nog bevinden, laat ons opnieuw zien waar onze hoop haar fundament vindt: in de menswording van God. De proloog van het evangelie volgens Johannes, die de liturgie ons vandaag voorhoudt zegt het onomwonden: “Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond” (Joh. 1, 14)[b:Joh. 1, 14]. De christelijke hoop steunt daarom niet op optimistische verwachtingen of menselijke berekeningen, maar op Gods beslissing om onze weg te delen, zodat wij nooit alleen zijn op onze levensweg. Dat is Gods handelen: in Jezus is Hij één van ons geworden, heeft Hij ervoor gekozen bij ons te blijven en heeft Hij gewild voor altijd God-met-ons te zijn.

De komst van Jezus in de kwetsbaarheid van het menselijke vlees wekt onze hoop opnieuw tot leven. Tegelijk legt zij ons een dubbele verantwoordelijkheid op: tegenover God en tegenover onze medemensen.

Onze verantwoordelijkheid tegenover God vloeit hieruit voort dat Hij vlees is geworden en onze menselijke broosheid tot zijn woonplaats heeft gekozen. Daarom worden wij uitgenodigd om onze manier van denken over God te herzien, vertrekkend vanuit het concrete vlees van Jezus en niet vanuit een abstracte leer. Dat vraagt om een blijvende toetsing van onze spiritualiteit en van de wijze waarop wij ons geloof beleven, zodat die werkelijk mensgeworden is. Wij worden geroepen om de God te aanschouwen, te verkondigen en tot Hem te bidden die ons tegemoetkomt in Jezus. Hij is geen verre godheid in een volmaakte hemel boven ons, maar een nabije God die onze kwetsbare aarde bewoont, die aanwezig wordt in de gezichten van onze broeders en zusters en zich openbaart in de omstandigheden van het dagelijks leven.

Daarmee samenhangend staat onze verantwoordelijkheid tegenover alle mensen. Omdat God één van ons is geworden, draagt iedere mens zijn beeld en weerspiegelt ieder iets van zijn licht. Dat vraagt van ons dat wij de onaantastbare waardigheid van elke persoon erkennen en ons in wederzijdse liefde aan elkaar toevertrouwen. De menswording vraagt bovendien om een concrete inzet voor broederlijkheid en gemeenschap. Vanuit die inzet wordt solidariteit het criterium voor alle menselijke relaties. Zij spoort ons aan om te werken aan gerechtigheid en vrede, zorg te dragen voor de meest kwetsbaren en de zwakken te verdedigen. God is vlees geworden; daarom is ware eredienst aan God onlosmakelijk verbonden met zorg voor de mens.

Broeders en zusters, moge de vreugde van Kerstmis ons blijven bemoedigen op onze weg. Laten wij de maagd Maria vragen ons steeds meer beschikbaar te maken voor de dienst aan God en aan onze naaste.

Na het bidden van het Angelus

Dierbare broeders en zusters,

Ik wil opnieuw mijn nabijheid betuigen aan allen die getroffen zijn door de tragedie in Crans-Montana in Zwitserland, en hen verzekeren van mijn gebed voor de jongeren die zijn omgekomen, voor de gewonden en voor hun families.

Met diepe bezorgdheid volg ik ook de ontwikkelingen in Venezuela. Het welzijn van het geliefde Venezolaanse volk moet boven elke andere overweging worden geplaatst. Dit vraagt om het overwinnen van geweld en om het zoeken naar wegen van gerechtigheid en vrede, met eerbied voor de soevereiniteit van het land, met waarborging van de rechtsstaat zoals vastgelegd in de grondwet, met respect voor de menselijke en burgerlijke rechten van ieder afzonderlijk, en met een gezamenlijke inzet voor de opbouw van een vreedzame toekomst van samenwerking, stabiliteit en harmonie, met bijzondere aandacht voor de armsten die lijden onder de moeilijke economische situatie. Hiervoor bid ik, en ik nodig u uit hetzelfde te doen, door ons gebed toe te vertrouwen aan de voorspraak van Onze-Lieve-Vrouw van Coromoto en aan de heiligen José Gregorio Hernández en Carmen Rendiles.

Dierbare vrienden, laten wij blijven vertrouwen op de God van de vrede: laten wij bidden en solidariteit tonen met de volkeren die lijden door oorlogen.

Ik wens u allen een gezegende zondag!