Open uw hart voor het zaad van Gods Woord

Dierbare broeders en zusters, goedemorgen en een fijne zondag!

Vandaag presenteert de evangelist Matteüs ons in de liturgie de gelijkenis van de zaaier Vgl: Mt. 13, 1-23 [[b:Mt. 13, 1-23]], die de vrijgevigheid en het vertrouwen beschrijft waarmee God zijn Woord in onze harten uitstort en zijn kracht in ons laat werken.

Jezus zelf, het Woord dat mens werd en zijn leven gaf voor onze verlossing, is het zaad dat de Vader blijft zaaien in de wereld, zodat het door zijn dood veel vrucht mag dragen. Vgl: Joh. 12, 24 [[b:Joh. 12, 24]] Het is waar dat Hij soms in ons harde en ongevoelige grond tegenkomt, soms een losse grond, zoals de vertrapte aarde van paden, rotsachtige grond of doornstruiken; Maar er zijn momenten waarop het een ontvankelijke en vruchtbare bodem vindt, en dan worden wonderen van liefde ontketend die alles kunnen veranderen, zoals we zeker in ons leven hebben ervaren. Daarom houdt de Vader nooit op met zaaien, omdat Hij weet dat de kracht van Zijn liefde sterker is dan onze zwakheid. Vgl: 2 Kor. 12, 9-10 [[b:2 Kor. 12, 9-10]]

Sint Johannes Chrysostomus, verwijzend naar het 'zaad' van Gods Woord, stelt: 'Hoe kan het verstandig zijn om te zaaien op doornen, op rotsachtige grond, langs de weg? In het geval van zaden en de grond zou het niet verstandig zijn, maar in het geval van zielen en leringen is het zeer prijzenswaardig' Johannes Chrysostomos - Homilieën - Preken over het Evangelie volgens Mattheüs - Preek 54: Mt. 16, 13 e.v. - Over Kruis en kruisteken - 54 - Mt. 16, 13 (398) - 44, 3[[867|+0]], omdat het in Gods handen mogelijk is dat 'de stenige plek wordt veranderd in vruchtbare grond, dat de weg niet langer vertrapt en blootgesteld is aan alle voorbijgangers, maar rijke grond wordt, dat de doornen worden verwijderd en de zaden een veilige omgeving genieten.' Johannes Chrysostomos - Homilieën - Preken over het Evangelie volgens Mattheüs - Preek 54: Mt. 16, 13 e.v. - Over Kruis en kruisteken - 54 - Mt. 16, 13 (398) - 44, 3[[867|+0]]

Gods vrijgevigheid jegens ons is niet naïef, maar wijs, en Hij weet in ons de mogelijkheid van iets goeds te vinden waarvan we ons soms niet eens bewust zijn. Daarom blijft de Heer, die de bodem van ons hart beter kent dan wijzelf, in ons geloven, in wie we zijn en in wat we dagelijks kunnen worden, als we ons in geloof aan Hem overgeven.

Zo groeien en verspreiden zich, door de vrijgevigheid en het vertrouwen waarmee het zaad wordt gezaaid en door de nederigheid en bereidwilligheid waarmee het wordt ontvangen, de vruchten van de Heilige Geest in ons. Deze vruchten zijn, zoals de heilige Paulus ons leert: "liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing" (Galaten 5:22). Hoezeer heeft onze wereld deze vruchten nodig: om erdoor vervuld en getransformeerd te worden!

Laten we ons daarom, vooral tijdens deze vakantiedagen, ertoe verbinden tijd vrij te maken om te luisteren naar, te lezen over en te mediteren op het Woord van God, en naast rust en gezonde ontspanning ook betekenisvolle momenten van stilte en gebed te cultiveren. We zullen, vernieuwd in lichaam en geest, terugkeren naar onze gebruikelijke bezigheden, klaar om het Goede Nieuws van het Evangelie te verkondigen en steeds beter in staat om mee te werken aan de groei van het Koninkrijk van God.

Moge Maria, Koningin der Apostelen en Ster der Evangelisatie, ons hierbij bijstaan.

Na het bidden van het Angelusgebed
Geliefde broeders en zusters, Ik groet de inwoners van dit prachtige dorp, Castel Gandolfo, waar ik een paar dagen rust doorbreng, en ik verwelkom jullie allen, pelgrims van over de hele wereld!

Helaas waaien de oorlogswinden opnieuw in het Midden-Oosten, in Oekraïne en in vele andere delen van de wereld, zaaiend geweld, terreur en dood en opnieuw zoveel onschuldige mensen treffend. Laten we niet toestaan dat deze winden de vlam van hoop en vrede doven, ook al lijkt die fragiel en wankelend.

Ik hernieuw mijn hoop dat de weg van dialoog, ontmoeting en diplomatie standvastig zal worden bewandeld, de enige weg die kan leiden tot een rechtvaardige en duurzame vrede, waarin volkeren verzoend, in wederzijdse veiligheid en met respect voor de waardigheid van ieder mens kunnen samenleven.

Vandaag is het "Zeezondag". Mijn gedachten gaan uit naar alle zeevarenden, vissers en havenarbeiders ter wereld die, getekend door de afstand tot hun geliefden en soms door de angst voor conflicten op zee, met hun geduldige en stille werk de handel en het leven van vele volkeren ondersteunen.

Tot slot bid ik mee met de vele Poolse gelovigen die zich tijdens de jaarlijkse pelgrimstocht voor het icoon van Jasna Góra hebben verzameld, opdat zij als "missionaire discipelen" vreugdevolle getuigen van het Evangelie mogen zijn. Een fijne zondag voor iedereen!