Laten we intensiever bidden voor de volledige eenheid van Christenen.

Dierbare broeders en zusters, fijne zondag!

Het Evangelie van vandaag (Joh. 1, 29-34)[[b:Joh. 1, 29-34]] vertelt ons over Johannes de Doper, die Jezus herkende als het Lam van God, de Messias, en verkondigde: "Zie, het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt!" (v. 29)[b:Joh. 1, 29]. Hij voegt eraan toe: "Ik ben gekomen om met water te dopen, opdat hij aan Israël geopenbaard zou worden" (v. 31)[b:Joh. 1, 31].

Johannes erkende Jezus als de Verlosser; hij verkondigde Jezus' goddelijkheid en missie aan het volk van Israël en trad vervolgens opzij, nadat hij zijn taak had volbracht, zoals zijn woorden getuigen: "Na mij komt een man die boven mij staat, want hij was vóór mij" (v. 30)[b:Joh. 1, 30].

De Doper was een man die door de menigte zeer geliefd was, zelfs zozeer dat hij door de autoriteiten in Jeruzalem werd gevreesd. (Joh. 1, 19)[[b:Joh. 1, 19]] Het zou voor hem gemakkelijk zijn geweest om deze bekendheid uit te buiten, maar hij gaf niet toe aan de verleidingen van succes en populariteit. Voor Jezus erkende hij zijn eigen kleinheid en maakte hij plaats voor Jezus' grootheid. Johannes wist dat hij gezonden was om de weg van de Heer te bereiden (Mich. 1, 3; Jes. 40, 3)[[b:Mich. 1, 3; Jes. 40, 3]], en toen de Heer kwam, erkende hij met vreugde en nederigheid Gods aanwezigheid en trad hij uit de schijnwerpers.

Hoe belangrijk is zijn getuigenis voor ons vandaag! Inderdaad, goedkeuring, consensus en zichtbaarheid krijgen vaak een buitensporig belang, tot het punt dat ze de ideeën, het gedrag en zelfs het innerlijke leven van mensen bepalen. Dit veroorzaakt leed en verdeeldheid, en leidt tot levensstijlen en relaties die kwetsbaar, teleurstellend en beperkend zijn. In werkelijkheid hebben we deze "vervangers voor geluk" niet nodig. Onze vreugde en grootsheid zijn niet gebaseerd op voorbijgaande illusies van succes of roem, maar op het besef dat we geliefd en gewenst zijn door onze hemelse Vader.

De liefde waar Jezus over spreekt is de liefde van een God die ook vandaag nog onder ons komt, niet om ons te verblinden met spectaculaire vertoningen, maar om te delen in onze worstelingen en onze lasten op zich te nemen. Daarmee openbaart hij ons de waarheid over wie we zijn en hoe kostbaar we in zijn ogen zijn.

Beste vrienden, laten we ons niet afleiden van de aanwezigheid van de Heer in ons midden. Laten we onze tijd en energie niet verspillen aan het najagen van uiterlijkheden. Laten we liever van Johannes de Doper leren om waakzaam te blijven, eenvoud lief te hebben, oprecht te zijn in onze woorden, sober te leven en een diepgang van geest en hart te cultiveren. Laten we tevreden zijn met wat essentieel is en elke dag, indien mogelijk, tijd vrijmaken voor een speciaal moment om in stilte te pauzeren om te bidden, na te denken en te luisteren – met andere woorden, "ons terug te trekken in de woestijn", om de Heer te ontmoeten en bij Hem te blijven.

Moge de Maagd Maria, toonbeeld van eenvoud, wijsheid en nederigheid, ons helpen bij dit voornemen.

Na het bidden van het Angelus
Beste broeders en zusters, Vandaag begint de Week van Gebed voor de Eenheid van de Christenen. De oorsprong van dit initiatief gaat twee eeuwen terug en paus Leo XIII heeft het sterk aangemoedigd. Precies honderd jaar geleden werden voor het eerst de "Suggesties voor de Octaaf van Gebed voor de Eenheid van de Christenen" gepubliceerd. Het thema van dit jaar is ontleend aan de brief van de heilige Paulus aan de Efeziërs: "Er is één lichaam en één Geest, net zoals u geroepen bent tot de ene hoop van uw roeping" (Ef. 4, 4)[b:Ef. 4, 4]. De gebeden en overwegingen zijn voorbereid door een oecumenische groep onder coördinatie van het Departement Interkerkelijke Betrekkingen van de Armeens-Apostolische Kerk. Ik nodig alle katholieke gemeenschappen uit om deze dagen hun gebeden voor de volledige, zichtbare eenheid van alle christenen te verdiepen.

Onze verantwoordelijkheid voor eenheid moet gepaard gaan met een standvastige inzet voor vrede en gerechtigheid in de wereld. Vandaag wil ik in het bijzonder herinneren aan het grote lijden van de bevolking in het oosten van de Democratische Republiek Congo. Velen zijn door geweld gedwongen hun land te ontvluchten – vooral naar Burundi – en worden geconfronteerd met een ernstige humanitaire crisis. Laten we bidden dat de dialoog voor verzoening en vrede altijd de overhand mag hebben tussen de partijen in het conflict.

Ik wil ook de slachtoffers van de recente overstromingen in zuidelijk Afrika verzekeren van mijn gebeden.

Ik groet jullie allemaal hartelijk, Romeinen en pelgrims!

Ik ben blij de groep van de Piggot School in Wargrave, Engeland, te mogen begroeten, evenals de Fratres-groep van de parochiegemeenschap van Compitese. Ik groet ook de gelovigen uit verschillende landen, families en verenigingen. Dank u voor uw aanwezigheid en uw gebeden!

Ik wens u allen een gelukkige zondag.