De dochters van Jeruzalem vragen waar haar Lief is gebleven (Hooglied 6, 1-3)

De dochters van Jeruzalem vragen waar haar Lief is gebleven 5.17 (Hoogl. 6, 1)[b:Hoogl. 6, 1] Waar is uw Lief gebleven, o schoonste onder de vrouwen? Waar is uw Lief gebleven? Ook wij zullen hem met u zoeken.

Hier noemt hij de engelen, bewoners van het hemelse Jeruzalem, dochters van Jeruzalem. Let nu goed op dat zij Hem die voor hen onzichtbaar is, in het vlees willen zien. Hij is door ons in het vlees gezien, omdat Hij onder ons was. Door ons hebben zij vernomen dat Hij uit de hemel is neergedaald en mens is geworden, en zij blijven dit nog steeds leren. Zoals de apostel bevestigt: 'Nu zal het aan de machten in de hemel geopenbaard worden door de Kerk' (Ef. 3, 10)[b:Ef. 3, 10]; wanneer zij van ons horen over Zijn verlossende incarnatie, zullen zij daarvan kennis krijgen, en verbaasd en vol oneindige verwondering over de onmetelijke liefde die Hij voor ons heeft, en over Zijn onbegrijpelijke nederigheid, zullen zij hun stemmen met de onze verenigen om Hem te zegenen en zich bij onze viering aansluiten, zoals de kerkvaders uitleggen. Bovendien noemen zij de bruid mooi onder de vrouwen vanwege de mooie levenswijze die de Kerk heeft ontvangen door de komst van Christus, waarvan wij de bruid als voorbeeld stellen. Evenzo wordt er gezegd 'vrouwen', omdat het bruidschap eigen is aan vrouwen.

6.1 (Hoogl. 6, 2)[b:Hoogl. 6, 2] Mijn Lief is naar zijn tuin gegaan.

De gelovigen die met Christus getrouwd zijn, noemt zij een tuin. Elders noemt de vader van deze zelfde Salomo hen een wijngaard (Ps. 80 (79), 9.16)[b:Ps. 80, 9.16], en Jesaja doet hetzelfde (Jes. 5, 3-7)[b:Jes. 5, 3-7], terwijl de Neef zelf, Christus, in het Evangelie zegt: 'Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken' (Joh. 15, 5)[b:Joh. 15, 5].

Mijn Lief is naar zijn tuin gegaan, tussen de velden van wierook, om zijn kudde te hoeden in de weide en om te verzamelen tussen de lelies.

Wat een tuin wordt genoemd, wordt ook een weide genoemd; de Neef noemt Zichzelf ook een Herder en zegt: 'Ik ben de goede herder' (Joh. 10, 11)[b:Joh. 10, 11]. Hij kwam om de schapen te hoeden en te weiden, opdat zij niet langer door hebzuchtige herders zouden worden gehoed. Zoals Hij door de profeet Ezechiël zegt: 'Zij hebben het goede gegeten; ze hebben eerst zelf geweid en eerst zelf het heldere water gedronken, en ze hebben het vertrapte, overgebleven voedsel en het door hoeven vertroebelde water voor de kudde achtergelaten' (Ez. 34, 17-19)[b:Ez. 34, 17-19], en 'Ze slachtten de vette dieren onder hen en zorgden niet voor de gewonden' (Ez. 34, 3-4)[b:Ez. 34, 3-4], evenals andere soortgelijke uitspraken waarin Hij via de profeten protesteert tegen de goddeloosheid van de herders. Via dezelfde profeet verklaart Hij dat Hij Zelf een herder is geworden (Ez. 34, 11-16)[b:Ez. 34, 11-16] die de schapen vakkundig weidt en verzorgt en niet toestaat dat een dief ze wegneemt. Hij voedt ons met deugdzaamheid en gerechtigheid en verzamelt van ons lelies, dat wil zeggen de 'bloemen' van het geloof in het Woord en de heiligheid. Hierin verheugt Christus, de Bruidegom, zich.

6.2 (Hoogl. 6, 3)[b:Hoogl. 6, 3] Ik ben van mijn Lief en hij is van mij, die tussen de lelies weidt.

Met deze woorden drukt de bruid haar warme liefde uit voor haar Lief, en zij wenst niet gescheiden te worden van zijn herderlijke zorg en een kudde naar een vreemde weide te volgen; zoals de Neef zelf, Christus, zei: 'Mijn schapen horen mijn stem, en ik ken ze en zij volgen mij' (Joh. 10, 27)[b:Joh. 10, 27]; 'Zij zullen een vreemdeling niet volgen, maar eerder voor hem vluchten' (Joh. 10, 5)[b:Joh. 10, 5]. Want de kudde, die visionaire ogen heeft gekregen, volgt de herder die hen met lelies voedt. Hij geeft eerst Zijn lichaam en bloed als voedsel, en daarna onuitsprekelijke voordelen: hier in deze wereld de smaak van het begrip van de Schrift, die voor de heiligen zoeter is dan honing voor de mond (Ps. 118 (119), 103)[b:Ps. 119, 103], en daar, in de volgende wereld, datgene wat het begrip te boven gaat. Zoals de theoloog het beschrijft: 'Zijn leer, en ons leren'. Hij sprak hierover als 'het nieuw met jullie te drinken in het koninkrijk van de Vader' (Mt. 26, 29)[b:Mt. 26, 29].