Drie evangelische iconen van de Opdracht van Jezus in de Tempel

Beminde broeders en zusters:

Op het feest van vandaag beschouwen we Jezus onze Heer die Maria en Jozef naar de Tempel brengen "om hem aan de Heer op te dragen" (Lc. 2, 22) [b:Lc. 2, 22]. In deze scène van het Evangelie wordt het mysterie van de Zoon van de Maagd geopenbaard, de Godgewijde van de Vader die in de wereld is gekomen om getrouw zijn wil te doen. Vgl: Hebr. 10, 5-7 [[b:Hebr. 10, 5-7]] Simeon wijst hem aan als een "licht dat voor de heidenen straalt" (Lc. 2, 32) [b:Lc. 2, 32] en verkondigt met profetische woorden zijn hoogste offer aan God en zijn laatste overwinning. Vgl: Lc. 2, 32-35 [[b:Lc. 2, 32-35]] Het is de ontmoeting van de twee Testamenten, het Oude en het Nieuwe. Jezus betreedt de oude Tempel, Hij die de nieuwe Tempel van God is: Hij komt zijn volk bezoeken om de gehoorzaamheid aan de Wet tot vervulling te brengen en de laatste tijden van het heil in te luiden.

Het is interessant om dit binnentreden van het kind Jezus in de plechtigheid van de Tempel van dichtbij te observeren, te midden van een groots komen en gaan van talrijke mensen, bezig met hun zaken: de priesters en de Levieten met hun dienstbeurten, de talrijke vromen en pelgrims, verlangend om de heilige God van Israël te ontmoeten. Maar geen van hen heeft er weet van. Jezus is een kind zoals de anderen, de eerstgeboren zoon van twee heel eenvoudige ouders. Zelfs de priesters zijn niet in staat om de tekenen van de nieuwe en bijzondere aanwezigheid van de Messias en Verlosser te vatten. Slechts twee oude mensen, Simeon en Hanna, ontdekken het grote nieuws. Door de Heilige Geest geleid, vinden ze in dat Kind de vervulling van hun lange wachten en waakzaamheid. Beiden aanschouwen Gods licht dat de wereld komt verlichten, en hun profetische blik opent zich naar de toekomst, als aankondiging van de Messias: "Lumen ad revelationem gentium!" (een licht dat voor de heidenen straalt) (Lc. 2, 32) [b:Lc. 2, 32]. In de profetische houding van de twee ouden is het hele Oude Verbond aanwezig dat de vreugde van de ontmoeting met de Verlosser uitdrukt. Bij het zien van het Kind begrijpen Simeon en Hanna dat juist hij de Verwachte is.

De Opdracht van Jezus in de Tempel vormt een welsprekende icoon van totale toewijding van het leven voor allen, mannen en vrouwen, die geroepen zijn om in de Kerk en in de wereld, door middel van de evangelische raden, "de karakteristieke kenmerken van Jezus, die maagd was, arm en gehoorzaam" voort te zetten. Paus Johannes Paulus II - Postsynodale Apostolische Exhortaties - Vita Consecrata - Over het gewijde leven en zijn zending in de Kerk en de wereld (25 maart 1996) : 1[[758|1]] Om deze reden koos de eerbiedwaardige Johannes Paulus II het feest van vandaag om de jaarlijkse Dag van het godgewijde leven[d:338] te vieren. In deze context richt ik een hartelijke en dankbare groet aan Monseigneur João Braz de Aviz, die ik onlangs heb benoemd tot prefect van de Congregatie voor de Instituten van Godgewijd Leven en Sociëteiten van Apostolisch Leven[d:118], evenals aan de secretaris en aan zijn medewerkers. Ik groet met genegenheid de aanwezige algemeen oversten en alle godgewijden.

Ik wil drie korte gedachten voorhouden ter reflectie op dit feest.

De eerste: het evangelische icoon van de Opdracht van Jezus in de Tempel bevat het fundamentele symbool van licht; het licht dat, uitgaande van Christus, Maria en Jozef verlicht, Simeon en Hanna en door hen allen. De Kerkvaders brachten deze uitstraling in verband met de spirituele weg. Het godgewijde leven geeft dit pad op een bijzondere manier uitdrukking als "filocalia", liefde voor goddelijke schoonheid, een weerspiegeling van Gods goedheid. vgl: Paus Johannes Paulus II - Postsynodale Apostolische Exhortaties - Vita Consecrata - Over het gewijde leven en zijn zending in de Kerk en de wereld (25 maart 1996) : 19[[[758|19]]] In het gelaat van Christus schittert het licht van die schoonheid. "De Kerk aanschouwt het gelaat van Christus van gedaante veranderd, om bevestigd te worden in het geloof en niet het risico te lopen ons te verliezen voor zijn misvormde gelaat aan het kruis... Zij is de Bruid voor de Bruidegom, een deelnemer aan zijn mysterie en omhuld door zijn licht. Dit licht bereikt al haar kinderen... Een bijzondere ervaring van het licht dat uitgaat van het vleesgeworden Woord is zeker dat van de geroepenen tot het godgewijde leven. Inderdaad, de belijdenis van de evangelische raden houdt hen voor als teken en profetie voor de gemeenschap van broeders en voor de wereld". Paus Johannes Paulus II - Postsynodale Apostolische Exhortaties - Vita Consecrata - Over het gewijde leven en zijn zending in de Kerk en de wereld (25 maart 1996) : 15[[758|15]]

Ten tweede, de evangelische icoon manifesteert de profetie, een gave van de Heilige Geest. Simeon en Hanna aanschouwen het Kind Jezus, vangen een glimp op van zijn bestemming ten dode en ter verrijzenis voor het heil van alle naties en verkondigen dit mysterie als universeel heil. Het godgewijde leven is tot dit profetisch getuigenis geroepen, verbonden met haar contemplatieve zowel als actieve houding. Het is inderdaad de godgewijde mannen en vrouwen gegeven om de eerste plaats van God te tonen, de passie voor het Evangelie, beoefend als een levenswijze en verkondigd aan de armen en de minsten der aarde. "Daar dit zo is, mag niets gesteld worden boven de persoonlijke liefde voor Christus en voor de armen in wie Hij leeft... Echte profetie vindt haar oorsprong in God, in de vertrouwde omgang met Hem, in het aandachtig beluisteren van zijn Woord in de verschillende historische gebeurtenissen". Paus Johannes Paulus II - Postsynodale Apostolische Exhortaties - Vita Consecrata - Over het gewijde leven en zijn zending in de Kerk en de wereld (25 maart 1996) : 84[[758|84]] Op deze wijze openbaart het godgewijde leven, in zijn dagelijkse ervaring op de wegen van de mensheid, het Evangelie en het koninkrijk dat reeds aanwezig is en werkzaam.

Ten derde, de evangelische icoon van de Opdracht van Jezus in de Tempel toont de wijsheid van Simeon en Hanna, de wijsheid van een leven dat volledig gewijd is aan het zoeken naar Gods gelaat, naar zijn tekens, naar zijn wil; een leven gewijd aan het luisteren naar en het verkondigen van zijn Woord. "Faciem tuam, Domine, requiram: Uw aanschijn, Heer, wil ik zoeken (Ps. 27, 8) [b:Ps. 27, 8] ... Het godgewijde leven is in de wereld en in de Kerk een zichtbaar teken van dit zoeken naar het aangezicht van de Heer en naar de wegen die ernaartoe leiden Vgl: Joh. 14, 8 [[b:Joh. 14, 8]] ... De godgewijde getuigt dus van de vreugdevolle en tegelijkertijd moeizame toewijding aan het volhardend en wijs zoeken naar de goddelijke wil". vgl. Congregatie voor...vgl. Congregatie voor Instituten van Godgewijd Leven en Sociëteiten van Apostolisch Leven, Instructie De dienst van het gezag en de gehoorzaamheid. Faciem tuam Domine requiram (2008), I)

Beminde broeders en zusters, luistert ijverig naar het Woord, want alle levenswijsheid wordt geboren uit het Woord van de Heer! Onderzoekt het Woord, door middel van de lectio divina, aangezien het godgewijde leven "wordt geboren uit het beluisteren van Gods Woord en aanvaardt het Evangelie als haar levensregel. Leven in navolging van Christus, kuis, arm en gehoorzaam, wordt een levende 'exegese' van het Woord van God. De Heilige Geest, krachtens wie de Bijbel is geschreven, is dezelfde die het Woord van God heeft verlicht met nieuw licht voor de stichters en stichteressen. Elk charisma is hieruit voortgekomen en elke regel wil er uitdrukking van zijn, waardoor wegen van christelijk leven ontstaan die gekenmerkt worden door evangelische radicaliteit". Paus Benedictus XVI - Postsynodale Apostolische Exhortaties - Het Woord van God - Over de Heilige Schrift - naar aanleiding van de Bisschoppensynode 2008 "Het Woord van God in het leven en de zending van de Kerk" (30 september 2010) : 83[[3488|83]]

Vandaag leven we, vooral in de meest ontwikkelde samenlevingen, in een toestand die vaak gekenmerkt wordt door een radicale pluraliteit, door een geleidelijke marginalisering van de godsdienst uit de openbare sfeer, door een relativisme dat fundamentele waarden aantast. Dit vereist dat ons christelijk getuigenis helder en samenhangend is en dat onze opvoedingsinspanningen steeds aandachtiger en edelmoediger zijn. Moge vooral uw apostolisch handelen, dierbare broeders en zusters, een levensverbintenis worden, die met volhardende hartstocht toetreedt tot de Wijsheid als waarheid en schoonheid, "de pracht van de waarheid". Weet met de wijsheid van uw leven, en met het vertrouwen in de onuitputtelijke mogelijkheden van echt onderwijs, de intelligentie en de harten van de mannen en vrouwen van onze tijd te leiden naar het "goede leven van het Evangelie".

Op dit moment gaan mijn gedachten met bijzondere genegenheid uit naar alle godgewijde mannen en vrouwen, in alle uithoeken van de aarde, en ik beveel ze aan bij de Heilige Maagd Maria: