De heilige Teresa van Calcutta in de Algemene Romeinse Kalender

Op 24 december 2024, de dag waarop paus Franciscus de deur in de Vaticaanse Basiliek opende en zo het begin van het Jubeljaar van de Hoop[d:550] markeerde, vaardigde het Dicasterie voor de Goddelijke Eredienst en de Discipline van de Sacramenten[d:488] een De celebratione sanctæ Teresiæ de Calcutta, virginis, in Calendario Romano Generali inscribenda - decreet[9432|+0] uit namens de Heilige Vader (Prot. N. 703/24), waarmee de viering van de maagd Sint-Teresa van Calcutta op 5 september als Institutio Generalis Missalis Romani - vrije gedachtenis[1798|+465] werd ingeschreven in de kalender van de Romeinse ritus.

Deze invoeging werd door de Heilige Vader gewild in antwoord op de verzoeken van bisschoppen, religieuzen en verenigingen van gelovigen, en gezien de invloed van de spiritualiteit van de Heilige Teresa van Calcutta over de hele wereld, wilde hij haar voorstellen als een uitstekende getuige van hoop voor hen die in het leven zijn afgedankt.

Samen met het De celebratione sanctæ Teresiæ de Calcutta, virginis, in Calendario Romano Generali inscribenda - Decreet[9432|+0] zijn er, in de Latijnse taal, elementen die moeten worden toegevoegd aan alle liturgische kalenders en liturgische boeken voor de viering van de Mis en de Liturgie van de Uren, evenals het Martyrologium Romanum - Romeinse Martyrologium[3888|+0].

Het is nu de verantwoordelijkheid van de Bisschoppenconferenties om deze liturgische teksten voor deze viering te vertalen, goed te keuren en, na bevestiging door dit Dicasterie[d:488], te publiceren, zoals voorzien in de huidige normen. vgl: Paus Franciscus - Motu Proprio - Het belangrijke principe - Waarbij canon 838 van het Kerkelijk Wetboek gewijzigd wordt (3 september 2017)[[[6628]]]

In zijn homilie bij de Eucharistieviering, waarin de Rite van Canonisatie van de heilige Teresa van Calcutta plaatsvond (4 september 2016), wees paus Franciscus op haar als een gulle doorgeefluik van goddelijke barmhartigheid die, zoals "zout" dat smaak geeft aan alles, en "licht" dat de duisternis verlicht, doordrong in alles wat zij ondernam.

Deze Dienares van de minsten der minsten is daarom een authentiek icoon van de Barmhartige Samaritaan. "Haar zending naar de stedelijke en existentiële periferieën", zoals de Heilige Vader in zijn homilie opmerkte, "blijft voor ons vandaag een welsprekend getuigenis van Gods nabijheid tot de allerarmsten".

In de liturgische teksten van deze viering opent het collecta gebed voor ons het hart van haar spiritualiteit: de oproep om de dorst van Jezus Christus aan het kruis te lessen door met liefde de noden van de meest behoeftigen te beantwoorden. Daarom smeken wij God de Vader dat wij, in navolging van haar voorbeeld, Christus mogen dienen die aanwezig is in onze lijdende broeders en zusters.

Voor het Lectionarium is de eerste lezing een tekst uit de profeet Jesaja over het vasten dat God welgevallig is Vgl: Jes. 58, 6-11 [[b:Jes. 58, 6-11]], gevolgd door (Ps. 33, Psalm 33) [b:Ps. 33]: "Ik zal de Heer te allen tijde zegenen".

Het Evangelie, voorafgegaan door het Alleluia, belicht de openbaring van de mysteries van het Koninkrijk aan de kleinen Vgl: Mt. 11, 25 [[b:Mt. 11, 25]], en bevat de prachtige tekst van het Evangelie volgens Matteüs dat, na een opsomming van de werken van barmhartigheid, de volgende woorden bevat die Moeder Teresa prachtig tot leven heeft gebracht: "Wat je ook gedaan hebt aan de allerminsten van mijn broeders en zusters, dat heb je ook aan mij gedaan". (Mt. 25, 40) [b:Mt. 25, 40]

Met betrekking tot de Getijdenliturgie en volgend op de hagiografische notitie, is de tweede lezing van het Officie van de Lezingen, een tekst uit de brief die de heilige schreef aan pater Joseph Neuner in 1960, waarin ze, door haar ziel te openen, de duisternis van Gods afwezigheid openbaart waardoor ze vele jaren leefde en toch vreugdevol aan God offerde, zodat, trouw deze beproeving dragend, vele zielen verlicht mogen worden.

De liturgische teksten sluiten af met de lofprijzing van de Martyrologium Romanum - Romeinse Martyrologium[3888|+0] die haar nu op de eerste plaats plaatst van de vieringen op 5 september.

Moge de opname van deze viering in de Algemene Romeinse Kalender ons helpen om deze vrouw te overwegen, een baken van hoop, klein van gestalte maar groot in liefde, een getuige van de waardigheid en het voorrecht van nederige dienstbaarheid aan de verdediging van al het menselijk leven en van allen die zijn verlaten, afgedankt en veracht, zelfs in de verborgenheid van de baarmoeder.