700e verjaardag van de heiligverklaring van de heilige Thomas van Aquino

Aan de beminde broeders Mgr. Mariano Crociata, Bisschop van Latina-Terracina-Sezze-Priverno
Mgr. Gerardo Antonazzo, Bisschop van Sora-Cassino-Aquino-Pontecorvo
Mgr. Ambrogio Spreafico, Bisschop van Frosinone-Veroli, Ferentino en Anagni-Alatari

De blijde gelegenheid van de 700e verjaardag van de heiligverklaring van de heilige Thomas van Aquino, is de gelegenheid bij uitstek om u, beste broeders/fraters, die met pastorale liefde deze kerkelijke gemeenschappen leiden, en die zijn menselijke, priesterlijke en intellectuele erfgoed als geschenk hebben ontvangen, mijn hartelijke groeten te doen. Aan hen die deelnemen aan de Jubileumgebeurtenissen wil ik mijn spirituele nabijheid en welwillendheid overbrengen

Het herdenken van deze gebeurtenis zevenhonderd jaar later, in de plaatsen van oorsprong van de heilige, betekent enerzijds het erkennen van de daadwerkelijke werking van de Geest, die de Kerk leidt in de geschiedenis, en anderzijds het genereus antwoord van de mens, die ervaart hoe de natuurlijke talenten waarmee hij is begiftigd en die hij cultiveert niet alleen niet afsterven door de genade, maar veeleer levendig en vervolmaakt worden. vitaliseren en vervolmaken. In de menselijke persoon, zo merkte de Engelachtige Leraar op, vernietigt de goddelijke genade de natuur niet, maar brengt haar mogelijkheden tot ontplooiing: “gratia non tollit naturam, sed perficit”. Summa Theologiae, Prima Pars q. 1 a. 8 ad 2[[t:ia q. 1 a. 8 ad 2]]

Vergezeld van het voortdurende besef dat de waarheden van het geloof, beginnende met deze van de Eenheid-Drie-eenheid van God en de goddelijkheid en menselijkheid van Christus, niet alleen in het intellect ‘rusten’ maar het dagelijkse bestaan en de concrete inzet van iedere gelovige in de Kerk en de samenleving onderbouwen, heeft Thomas zich als goede dominicaan ruimhartig ingezet voor de evangelisatie, waarbij hij zich zonder voorbehoud aan het gebed wijdde, aan de ernstige en gepassioneerde studie, aan een indrukwekkende theologische en culturele productie, prediking, en het gehoor geven aan de verzoeken die hem door zijn Orde, door de kerkelijke autoriteiten en de burgerlijke wereld, door zijn kennissen en vrienden werden gesteld.

Juist daarom is de Doctor communis een “schat”, een kostbaar bezit voor de Kerk van vandaag en morgen. Zoals ik reeds de gelegenheid had om te zeggen, was hij “een man die gepassioneerd was door de Waarheid en dit motiveerde hem om voortdurend op zoek te gaan naar het aangezicht van God”. Paus Franciscus - Toespraken - Tot de deelnemers aan het Elfde Internationale Thomistische Congres - Gepromoot door de Pauselijke Academie van Sint-Thomas van Aquino (22 september 2022), [[8972|+10]] Om die reden putten we uit zijn wijsheid en getuigenis bevestigd door zijn onderricht dat wij het “pelgrimsvolk van God” zijn. Het beeld van de “reis” is het beeld dat voor hem het meest “licht werpt op het verstaan van het mysterie van Christus als de weg die leidt naar de Vader” Thomas Aquinas - Summa Theologiae First Part - Sacred Doctrine (1274), [[9032|+2]]

Mijn voorganger Sint Paulus VI, pelgrim in het land van Thomas, noemde hem “Licht van de Kerk en van de hele wereld” Paus Paulus VI - Apostolische Brieven - Lumen Ecclesiae - Aan de geliefde zoon Vincent de Couesnongle, Magister-Generaal van de Orde der Predikheren bij het zevende eeuwfeest van het overlijden van Sint-Thomas van Aquino (20 november 1974)[[2540|+0]] en nodigde allen uit tot een "ware en vruchtbare trouw", dus dynamisch, ten opzichte van hem: niet alleen “tevreden om hem te na te bootsen, wandelend als op een parallel pad”, maar “om onophoudelijk door te dringen in de waarheid die hij wilde dienen en, voor zover mogelijk, (...) om zijn capaciteit te benadrukken om de ontdekkingen te verwelkomen die, met het voortschrijden van de tijd, de menselijke vindingrijkheid weet te realiseren.” Paus Paulus VI - Apostolische Brieven - Lumen Ecclesiae - Aan de geliefde zoon Vincent de Couesnongle, Magister-Generaal van de Orde der Predikheren bij het zevende eeuwfeest van het overlijden van Sint-Thomas van Aquino (20 november 1974)[[2540|+0]]

Het ten diepste eren van deze “altijd levende bron” is een kwestie van geest, hart en handen. Het is inderdaad nodig om ons te richten op de studie van het werk van St. Thomas in zijn historische en culturele context en tegelijkertijd erop voort te bouwen om te antwoorden op de culturele uitdagingen van vandaag.

Aan jullie dus, die als bisdom ‘van Aquino’ waken over de levende herinnering in deze gezegende strook land die gekenmerkt wordt door een uniek historisch, kerkelijk en burgerlijk erfgoed, vertrouw ik voornamelijk twee taken toe: de geduldige en synodale opbouw van de gemeenschap en de openheid voor “de hele waarheid” (Joh. 16, 13) [b:Joh. 16, 13].

Echte synodaliteit - dat mogen we niet vergeten - is samen groeien in Christus als levende en actieve leden van het kerkelijk Lichaam, nauw verenigd en verbonden met elkaar. Een Kerk waarvan de gemeenschapsdimensie gevoed en getoond wordt in het sacramentele leven en de liturgie, in de spiritualiteit, in de culturele en intellectuele diakonia, in de geloofwaardige getuigenis, in de naastenliefde en in zorg voor de armsten en kwetsbaarsten.

Met betrekking tot openheid voor de waarheid heeft St. Johannes Paulus II echter in Fides et Ratio[10] gesteld: “De heilige Thomas had de waarheid belangeloos lief” en “hij kan een 'apostel van de waarheid' worden genoemd” Paus Johannes Paulus II - Encyclieken - Fides et Ratio - Over de verhouding van Geloof en Rede (14 september 1998) : 44[[10|44]] Vandaag, met zijn geest van openheid en universaliteit, is hij een bron van inspiratie en een voorbeeldige leraar in de aandacht voor de werkelijkheid in haar meervoudige dimensies.

Vervolgens moet benadrukt worden dat zijn formidabele nalatenschap in de eerste plaats ligt in de heiligheid, gekenmerkt door een bijzondere denkvermogen dat echter de uitdaging niet uit de weg is gegaan om zich te laten uitdagen en leiden door de ervaring, zelfs door ongekende problemen en de schijnbare tegenstellingen van de geschiedenis, een dramatische en tegelijkertijd prachtige plaats, om daarin de sporen en de richting naar het Koninkrijk te ontdekken. Laten we ons dan vormen in zijn school!

Dierbare broeders, aan jullie vertrouw ik de zending toe om in staat te zijn de taal en de gepaste instrumenten te vinden zodanig dat het denken van St. Thomas allen kan bereiken. Terwijl jullie je voorbereiden om de mijlpalen uit het leven van de Engelachtige Leraar in herinnering te roepen, roep ik de voorspraak in van de Maagd Maria en zegen ik graag elk van jullie en vraag ik u alstublieft voor mij te blijven bidden.

Rome, Sint Jan van Lateranen, 19 juni 2023

Franciscus